rendement van de Nederlandse economie 14

Om te meten hoe winstgevend het bedrijfsleven is van jaar op jaar, wordt de nettowinst van alle bedrijven uitgedrukt als percentage van het bruto binnenlands produkt -bbp- van een land. Deze zogeheten winstquote moet volgens de vereniging van ondernemers VNO-NCW zo hoog mogelijk uitvallen. (31 winstquote)

In 2008 en 2009 hebben we een heftig media bombardement gehad dat we in een zware economische crisis zitten.
Net zoals dat de regering eerder van 2003 op 2004 onophoudelijk rond toeterde dat de economie er slecht voor stond. En zoals de ondernemers in 2001 steeds weer beweerden dat de winstquote zich zeer zorgelijk ontwikkelde.

Wat was hier nu van waar? Als je naar de winstgevendheid kijkt, is het alle keren theater geweest

De winstquote van 16,2% over 2009 is voor een rampjaar nog altijd meer dan vorstelijk vergeleken met eerdere jaren. Op een spaarrekening een paar jaar vast kreeg je in april 2010 hooguit 2,5%.
Niet eerder ook heeft het rendement van bedrijven zich zo snel hersteld als in 2010.
Alle heisa van ondernemers en regering over slechte rendementen in 2010 waren dus puur komedie.
            Waarom die opvoering?
            Het is bewust politieke misleiding om de lonen te matigen
            en bezuinigingen als onvermijdelijk te verkopen.

Het gaat pas slecht met de winsten als er jarenlang verlies wordt gedraaid. Maar in Nederland behalen de ondernemingen onafgebroken een wel zeer royaal rendement.

In de elf jaar van 1996 tot 2007 is de winstquote snel gestegen. Zelfs bij het leeglopen van de ict hype in 2000 en 2001 is de winstquote ruim boven de 13 cent per €uro in 1996 gebleven. Vanaf 2003 ging de winstquote weer verder omhoog naar ongekende hoogte.
2009 werd als een zwaar crisisjaar voorgesteld, toch is het rendement boven 16 cent per €uro blijven staan. Eenzelfde hoogte als in 2003. Ongelooflijk winstgevend.

De piek van meer dan 25 cent per €uro in 2006 en 2007 was een absoluut onhoudbaar rendement.
Zelfs in sprookjes groeien de bomen niet tot in de hemel. Toch, ondernemers zijn net hopeloos verwende kleuters. Ze willen voor zichzelf altijd een nog groter deel van de welvaart. Ook al gaat dat onvermijdelijk ten koste van de andere belanghebbenden in de economie: de mensen die voor hen werken.

Om in 2010 het zeer hoge rendement op geïnvesteerd kapitaal mogelijk te maken, heeft de regering de eigenaars van banken en verzekeringsmaatschappijen in 2008 en 2009 ongeveer
€ 50 miljard staatssubsidie gegeven. Daarnaast heeft de regering nog een slordige € 270 miljard aan geranties op zich genomen. Deze royale steun aan kapitaalverschaffers verhaalt de regering vanaf 2010 op de bevolking in Nederland. (58 kapitaal chaos)

De hoogconjunctuur van 2006 tot halverwege 2008 leverde al geen compensatie op voor de loonoffers van de voorgaande jaren. (44 afgelsoten cao's)
Van de hoogconjunctuur tussen 1997 en 2000 hebben cao afhankelijken helemaal niets in hun loonzakje teruggevonden. (5 loon en koopkracht)

      Hebben we van al die jaren dan helemaal niets over gehouden?
        O zeker wel: een steeds stressiger leven
        Plus een toekomst die richting bestaansminimum gaat. (61 bestaansminimum)