terug naar: economie en loon, een handleiding of naar inhoud   afromen  van wao & ww fondsen                                        52 Slechte arbeidsomstandigheden en slecht management veroorzaken te hoge werkdruk en daar knappen werkenden op af tot arbeidsongeschiktheid. Die mensen doen dus een beroep op de wao. Zo gaat dat als personeel botweg als gebruiksartikel wordt behandeld. Werkloosheid ontstaat meestal door rampzalige bedrijfsstrategieën of door economische ontwikkelingen waar het management verkeerd op reageerde. Zoiets gebeurt buiten de werkenden om. Tegen deze voor de individuele werknemer rampzalige risico’s waren de ww en wao een verzekering om de schade enigszins te dekken. De premie voor deze volksverzekeringen werden gelijkelijk omgeslagen over alle werkenden en hun bedrijven samen en in de ww en wao fondsen gestopt.  Ruim een halve eeuw beheerden de bonden en de werkgevers samen de pot. Voor werkenden werd de premie op het loon ingehouden. Deze fondsen zijn dus beslist niet het eigendom van de bedrijven en al helemaal niet van de overheid. Eind 90er jaren van de vorige eeuw lieten de ondernemers eens een begerig oog vallen op de miljarden die in de bufferfondsen voor ww een wao waren opgespaard. Ze meenden dat de fondsen groter waren dan noodzakelijk en dat zij dus recht hadden op het overschot.   De werkenden die het geld opgespaard hadden, werden niet gevraagd. Hier is nog heel lang over gesteggeld. Maar in 2001 heeft de regering de uitvoering van de ww en wao genationaliseerd. En daarmee ook de reservefondsen voor ww en wao ingepikt. Die reservefondsen waren hard nodig om het vermogen van de staat op te krikken in verband met door de EU gestelde eisen aan de  staatsfinanciën. De nationalisatie verlaagde de staatsschuld, daar ging het om. Het is nooit de bedoeling van de overheid geweest om de spaarpot nog langer te reserveren voor toekomstige werklozen of arbeidsongeschikten. Dat bleek al snel, toen er een Haagse diskussie ontbrandde om de toestroom naar de wao af te stoppen. Men vreesde kennelijk de buit weer kwijt te raken. Vervolgens probeerden de bedrijven in september 2001 alsnog een graai te doen in deze reserves die bedoeld waren om wao en ww uitkeringen te waarborgen. Ondernemersvereniging  VNO-NCW dacht zich ƒ3 miljard toe te kunnen eigenen. De ondernemers waren zo brutaal, omdat eenzelfde truc ze al jaren wel lukte met het vermogen van de bedrijfspensioenfondsen. 48 pensioenroof Als twee honden -overheid en ondernemers- vechten om een been, loopt dan de derde -vakcentrales- er mee heen? Nee hoor, Lodewijk de Waal, voorzitter van de FNV centrale meende in september 2001 dat een tegemoetkoming aan de werkgevers bespreekbaar moest zijn. In 2009 roepen de vakcentrales samen met de ondernemers de regering daartoe op. (60 banenpool een sterfhuis) Ga  door naar: 46 loonontwikkeling                                                                                           jan 08