terug naar: economie en loon, een handleiding of naar inhoud

 

plundering volksverzekeringen                                                        52

In de afgelopen jaren zijn de reserves verdwenen waaruit werknemers- en volksverzekeringen betaald moeten worden. Dat komt doordat de premies te laag zijn vastgesteld. Bovendien is bij sommige fondsen de opgebrachte premie voor iets anders gebruikt. Waardoor er te weinig over bleef voor de volksverzekeringen. Dat is moedwillig gebeurd. Want daarmee daalden de loonkosten voor de werkgevers, zonder dat de werkenden dat in hun koopkracht merkten. 

Door de te lage premieafdracht komt het zorgverzekeringsfonds tekort. Niet door de vergrijzing. Het moedwillig opgebouwde tekort in dit fonds wordt als argument gebruikt om de aansturing en onherroepelijk ook het nivo van de zorg te wijzigen. Door als overheid de verantwoordelijkheid voor de zorg te ontlopen met overdracht aan ‘de markt’, -dat wil zeggen, commerciële bedrijven- hoopt men verder te bezuinigen. Dat gebeurt dan op dezelfde manier waarmee het openbaar vervoer in 15 jaar is uitgekleed op dienstverlening en arbeidsvoorwaarden.
 (59 concurrentie op arbeidsvoorwaarden - OV in de knel)

De AWBZ-pot komt al langer geld te kort doordat de binnenkomende premie voor een deel gebruikt wordt om belastingvrijstellingen uit te bekostigen. Het daardoor ontstane tekort voor uitvoering van de AWBZ werd het voorwendsel om te bezuinigingen op de uitgaven door delen van de aanvullende zorg te privatiseren.
Met de thuiszorg als voorbeeld: de dienstverlening werd voor gebruikers chaotisch; de arbeidsvoorwaarden zijn belabberd, hoge werkdruk; veel onprofessioneel en frauderend management.

De WW-pot liep eind 2010 leeg doordat de premie voor werkenden vanaf begin 2009 is geschrapt. De lege pot is mede aanleiding voor de propaganda voor een kortere -dus goedkopere- WW en hogere arbeidsparticipatie. Maar dat de arbeidsmarkt zonder hogere deelname zou verkrappen, is een drogreden. Want zeer onwaarschijnlijk. Nog altijd hebben arbeidsmigranten door de eeuwen heen de gaten in de arbeidsmarkt opgevuld. Bedrijfsleidingen halen die zelf binnen via wervingsburo’s. Migranten hebben steeds aan de basis gestaan van de welvaart in Nederland.

De ondernemers verlangden eind 2008 economische steunmaatregelen van de staat en een loonstop voor 2009. Ze traineerden alvast de cao onderhandelingen. De regering hield een looningreep achter de hand. Maar uiteindelijk koos de regering ervoor om inplaats daarvan het nivo van consumentenbestedingen instand te houden door vanaf begin 2009 de WW-premie voor het werknemersdeel tot 0% te verlagen. Voor de werkenden een aanvulling op de in koopkracht te verlagen cao’s.
 Deze constructie kwam ook de overheid als grote werkgever goed uit. Voor de werkenden was het een sigaar uit de eigen doos, waarvan de gevolgen pas op langere termijn voelbaar zouden zijn. Twee jaar later was de WW pot leeg.

De AOW-pot is al jaren geleden leeg gelopen. Dat komt om te beginnen door de belastingwijziging van 1990 ten gunste van hogere inkomens, waardoor te weinig premie voor de AOW binnenkwam. Om dat weer te repareren besloot de regering het oudedagpensioen aan te vullen uit de overige belastingen. Daaroverheen is er in 2001 een stelselherziening doorgevoerd waarbij sindsdien de binnenkomende premie voor de volksverzekering AOW net als bij de AWBZ wordt gebruikt om belastingvrijstellingen te bekostigen. Door dit oneigenlijk gebruik van de binnenkomende premie voor de AOW blijft er te weinig achter om de AOW uit te betalen. (ESB 250108)

Inplaats van de volksverzekering die het oorspronkelijk was, wordt het ouderdomspensioen nu betaald uit een gemengd belasting- en premiestelsel. Het financieringsprobleem van de AOW is dus niet veroorzaakt door de vergrijzing, maar door afromen van het vermogen, inkomenspolitiek, belastingtechnocratie en bezuinigingsdrang.

Op de AOW uitgaven is vervolgens bezuinigd door het nivo van de uitkeringen omlaag te brengen. Dat gebeurde door zo af en toe de ouderdomsuitkering te ontkoppelen van de vooruitgang in de cao lonen. Daarmee is tussen 1980 en 2007 het ouderdomspensioen ruim 15% achteruit gezet op de lonen. Om nog verder op de AOW uitgaven te besparen wordt nu geroepen dat er tot een hogere leeftijd moet worden doorgewerkt.

Weer een naargeestige truc: vanaf 2011 zijn de 185.000 AOW-ers met een jongere partner voor 8% gekort.
Zo dalen de uitgaven ten koste van de uitkeringsgerechtigden die zich daartegen slecht kunnen verweren.

Op eenzelfde manier zijn de fondsen voor het aanvullend bedrijfs(tak)pensioen afgeroomd door zowel overheid als bedrijven. (48 pensioenroof)


  Niet alleen de mensen die in een uitkering zitten worden afgeknepen,
  ook de werkenden hebben zodra ze zonder werk komen te zitten veel
  minder om van te leven dan dat ze ooit gedacht hebben.

   De regeringsplannen voor 2011 gaan nog verder:
         Het wettelijk minimuminkomen wordt verlaagd,
         de bodem wordt uit het sociale vangnet gesloopt,
         de arbeidsmarkt voor laag betaald werk raakt overvoerd.
  Daarmee  is de druk om de cao-lonen nog verder te verlagen
         zwaarder aangezet.
  Zo worden werkenden en uitkeringsgerechtigden tegen elkaar uitgespeeld.

bestolen
 Het is een leugen dat crisis en vergrijzing de stelselwijzigingen in de volksverzekeringen onvermijdelijk hebben gemaakt. Moedwillig zijn de stelsels in de loop der jaren sluipend afgebroken om de loonkosten voor de wergevers -dat zijn ondernemingen en overheid- te verlagen. Door de premies voor volksverzekeringen een paar procent te laag vast te stellen, daalden de loonkosten van werkgevers navenant.

Voor ondernemingen betekent dat subsidie op hun winsten, betaald door het personeel. De truc hierbij is dat werkenden dat niet direkt merken, omdat het op hun koopkracht geen invloed heeft. Tenminste, zolang ze nog werk hebben. Pas na het werkzame leven merken ze dat ze zijn opgelicht.

Er is de laatste jaren willens en wetens te weinig geld voor apart gezet. Daar is wel voor gewaarschuwd, maar dat werd weggewuifd. Dit wanbeleid wordt verhuld door nu de propaganda te voeren dat de volksverzekeringen onbetaalbaar zijn geworden. Er zou een te groot beroep op gedaan worden. Dat is dus niet waar, het geld is onttrokken voor andere zaken.

Uitgerekend de komende pensionering van babyboomers is absoluut geen onverwacht gegeven. Het is al 60 jaar lang bekend dat het er aan gaat komen. Daarom klopt het niet dat nu de leeftijd waarop je aanspraak kan maken op AOW daarom verhoogd moet worden. Het is een diefstal van de bevolking om èn winsten te subsidieren èn de staatskas te spekken. (47 stilzwijgend sociaal akkoord 2010)

Als straks de AOW uitkering later ingaat, wordt er echt niet langer doorgewerkt. In de praktijk houdt men veel eerder op met werken. Dat gebeurt slechts zelden vrijwillig, maar door ontslag, reorganisatie of afloop van het contract. Wie zonder werk komt te zitten, wordt na het 55e jaar meestal een nieuwe baan geweigerd.

Uitstellen van de AOW leeftijd betekent dat veel ouderen straks langer zonder inkomen zitten en in de tussentijd inleveren op koopkracht. Nemen ze toch ander werk aan -als aanvulling op het inkomen- dan is dat voor een laag loon, onder het nivo van hun kunnen. Want met de werkplicht in de bijstand is de arbeidsmarkt aan de aanbodzijde al overvoerd.

Ondernemers en overheid weigeren de voorzieningen in stand te houden die bedoeld zijn om gewone mensen een inkomen te garanderen buiten het werkzame leven. Daar worden ondernemers en overheid zelf rijker van. Daarvoor hebben ze de fondsen domweg geplunderd. Natuurlijk wordt dat zo niet verteld, om dat toe te dekken wordt de publieke opinie misleid. (61 iedereen aan het werk, of op naar het bestaansminimum?)

  
  Vaak toegepaste ideologische verheerlijking van ondernemerschap:

  “mensen moeten meer eigen verantwoordelijkheid nemen”
                  dus “zijn sociale verzekeringen niet meer nodig”
                 dus “kunnen die loonkosten geschrapt”

   Kan allemaal, zolang het uurloon op € 200,- of meer ligt, zoals bij vrije beroepen:
  de advocaat, medisch specialist of notaris, zolang die daar zelf voor heeft gekozen.
                 Wat niet kan,
  is het mensen op te leggen die contractueel €15,- of minder als uurloon krijgen.

  Loonkosten zijn integraal onderdeel van het loon. Alleen boekhoudtechnisch
  worden de kosten voor sociale verzekeringen ten dele de werkgever toegerekend.
  Zouden de verzekeringen boekhoudtechnisch helemaal door de werkenden zelf
  worden betaald, dan blijven de kosten even hoog.

  Waar de ‘eigen verantwoordelijkheid’ propagandisten  werkelijk op aansturen is:
                 loonkosten verlagen door de sociale verzekeringen te schrappen,
                 het de werkenden verder zelf uit laten zoeken,
                 het verschil in eigen zak te steken.
  Het is de ideologie van de dief.


Lees hieronder de omstandigheden waaronder de regering de uitvoering van WW en WAO van de sociale partners afpakte.

Of ga door naar (46 loonontwikkeling)                                                                 jan 11

afromen  van wao & ww fondsen                                       

Slechte arbeidsomstandigheden en slecht management veroorzaken te hoge werkdruk en daar knappen werkenden op af tot arbeidsongeschiktheid. Die mensen doen dus een beroep op de wao. Zo gaat dat als personeel botweg als gebruiksartikel wordt behandeld.
Werkloosheid ontstaat meestal door rampzalige bedrijfsstrategieën of door economische ontwikkelingen waar het management verkeerd op reageerde. Zoiets gebeurt buiten de werkenden om.

Tegen deze voor de individuele werknemer rampzalige risico’s waren de ww en wao een verzekering om de schade enigszins te dekken. De premie voor deze volksverzekeringen werden gelijkelijk omgeslagen over alle werkenden en hun bedrijven samen en in de ww en wao fondsen gestopt.  Ruim een halve eeuw beheerden de bonden en de werkgevers samen de pot. Voor werkenden werd de premie op het loon ingehouden. Deze fondsen zijn dus beslist niet het eigendom van de bedrijven en al helemaal niet van de overheid.

Eind 90er jaren van de vorige eeuw lieten de ondernemers eens een begerig oog vallen op de miljarden die in de bufferfondsen voor ww een wao waren opgespaard. Ze meenden dat de fondsen groter waren dan noodzakelijk en dat zij dus recht hadden op het overschot.   De werkenden die het geld opgespaard hadden, werden niet gevraagd. Hier is nog heel lang over gesteggeld.

Maar in 2001 heeft de regering de uitvoering van de ww en wao genationaliseerd. En daarmee ook de reservefondsen voor ww en wao ingepikt. Die reservefondsen waren hard nodig om het vermogen van de staat op te krikken in verband met door de EU gestelde eisen aan de  staatsfinanciën. De nationalisatie verlaagde de staatsschuld, daar ging het om. Het is nooit de bedoeling van de overheid geweest om de spaarpot nog langer te reserveren voor toekomstige werklozen of arbeidsongeschikten. Dat bleek al snel, toen er een Haagse diskussie ontbrandde om de toestroom naar de wao af te stoppen. Men vreesde  de buit weer kwijt te raken.

Vervolgens probeerden de bedrijven in september 2001 alsnog een graai te doen in deze reserves die bedoeld waren om wao en ww uitkeringen te waarborgen. Ondernemersvereniging  VNO-NCW dacht zich ƒ3 miljard toe te kunnen eigenen. De ondernemers waren zo brutaal, omdat eenzelfde truc ze al jaren wel lukte met het vermogen van de bedrijfspensioenfondsen. 48 pensioenroof

Als twee honden -overheid en ondernemers- vechten om een been, loopt dan de derde
-vakcentrales- er mee heen? Nee hoor, Lodewijk de Waal, voorzitter van de FNV centrale meende in september 2001 dat een tegemoetkoming aan de werkgevers bespreekbaar moest zijn. In 2009 riepen de vakcentrales samen met de ondernemers de regering daartoe op.

Ga  door naar: 46 loonontwikkeling                                                                    jan 08