terug naar:
economie en loon, een handleiding of naar
inhoud
bulletin V
loonmatigen zit in
de genen
regeringsformatie 2003
Met ontstellend
gemak worden cao afhankelijken weer veroordeeld om loon in te
leveren.
Al voor de verkiezingen.
Loonmatiging moet,
werd verteld.
Als
wondermiddel om het falen van oude en nieuwe regeringspartijen
goed te maken:
falen in beleid, in politieke creativiteit en in binding met de
bevolking, hun kiezers.
De klakkeloos
herhaalde beweringen:
het gaat slecht
met de economie, dat is echt niet waar:
de nettowinsten gemaakt in Nederland zijn van 1981 tot 2000
gestegen met 687%
de nettowinsten in 2001 en 2002 zijn even hoog als in 1999
(13 Akkoord van Wassenaar)
de lonen zijn te
hoog vergeleken met het buitenland, het is een leugen:
(45 loonsomstijging)
loonsomstijging Nederland blijft ver
achter bij Engeland, België, Frankrijk, Duitsland
pensioenpremies worden onbetaalbaar, dat is een halve
waarheid:
(48 pensioenroof)
pensioenvermogens zijn afgelopen jaren geplunderd om de winsten
te spekken
staatsschuld is te
hoog, welnee:
staatsschuld is met 52% laag in industrieel
Europa.
begrotingstekort
moet in 2007 op 0% uitkomen, waarom?
begrotingstekort mag binnen EU tot 3%
oplopen; Italië en Frankrijk komen in 2003
boven de 3% uit, Duitsland gaat al 2 jaar
nog hoger; het grote voorbeeld USA zit zelfs
op 4,3%.
verzwegen politieke werkelijkheid:
·
gebrek aan investeringen in Nederland
·
systematisch koopkrachtverlies bevolking
·
inkomensverschillen groeien zoals in een
bananenrepubliek
·
snel stijgende belastingdruk lagere overheid
·
bestuurlijk systeem kost steeds meer, maar loopt
kwalitatief steeds verder vast
zolang hier geen politiek antwoord op komt,
prutst de nieuwe regering door op een doodlopende weg
|
·
PvdA en CDA: de cao lonen en
uitkeringen moeten onder de inflatie blijven, dus wordt
de koopkracht verlaagd. Bovendien wordt met
de inflatie cijfers geknoeid.
(5
loon & inflatie)
·
Inflatie voor 2004 tot en met 2007 is bij decreet
op 1,5% per jaar vastgesteld. Ook al
kan niemand dat al weten. Voor 2003 is de
inflatie op 2,5% gesteld, maar eind 2002
was al te zien dat het werkelijke
koopkrachtverlies 4% wordt. Of meer.
·
Begrotingstekort moet onder 0,5% blijven. Jawel,
boekhouden tot religie verheven. Ňf
goedkoop bangmaak verhaal, ňf bewijs dat
partijen vervreemd zijn van sociale realiteit.
adviezen aan de nieuwe regering
·
Hoogervorst,
demissionair minister van Financien (VVD) en Wijn, ss EZ
(CDA) en Vermeend, ex
minister (PvdA): Reële loondaling nodig, 1,5% per
jaar de komende 4 jaar is genoeg, ‘vanwege de
werkloosheid, je weet wel’.
·
CPB,
het regerings voorspelburo: € 14,5 mrd bezuinigen op lonen,
onderwijs en gezondheidszorg.
Het is tijd voor nare boodschappen. Pijnloze ingrepen bestaan
niet.
Want de loonsom stijgt te hard, bijvoorbeeld door
de pensioenpremies. Lonen moeten gedrukt worden
met maatregelen. Dus moet de arbeidsmarkt
verruimd worden met langer werken.
Vroeger had je na je 65 nog 4, 5 jaar te leven.
Nu worden we te oud, dat moet rechtgetrokken.
De zorg gaat misschien wel € 5 miljard teveel
kosten. Dus is een klein basispakket genoeg, dat
bevordert de concurrentie, sorry, de
keuzevrijheid.
·
Ambtelijke werkgroep
van Financien en Volksgezondheid: de zorg gaat €4 miljard teveel
kosten.
·
OESO:
loonmatiging is de enige oplossing voor alle Nederlandse
ondernemersproblemen. Een oud
vooroordeel.
·
Oosterwijk
(secretaris generaal EZ): langer werken, tot 67jaar en geen
vervroegd pensioen meer, dat
verruimt de arbeidsmarkt, versoepelt de
vergrijzingsproblematiek en spaart pensioengelden: een win-win
situatie, toch?
·
RWI
(vroeger het arbeidsburo): handhaaf vooral de onroerend goed
belasting.
·
Het
sociaal akkoord herfst 2002 tussen ondernemers en FNV
betekende een loonsverlaging met 1,5%
Bij de cao onderhandelingen durven ondernemers 4%
achteruitgang te eisen.
(47 sociaal akkoord 2003)
·
CEC,
de 6 best betaalde topambtenaren, willen €14,5 miljard
bezuinigen. Hoe?
Lonen in de marktsector moeten omlaag. Dat zeiden zij ook
tijdens de hoogconjunctuur, een gebrekkig
inzicht dus.
En, als de marktlonen niet voldoende
achteruitgaan, dan moeten de ambtenarensalarissen omlaag. En
de uitkeringen achteruit. Brengt samen meer op: €
5,5 miljard.
De pensioenen verlagen van 100% naar 70% van het
loon, scheelt kosten.
Een eigen risico in de zorg van € 500 levert 3
miljard op, eigen bijdrage op medicijnen een half miljard.
Eigen bijdragen in de AWBZ: driekwart miljard.
Ziekenfonds verder uitkleden: € 2 mrd.
Meer onder het hoge 19,5% BTW tarief brengen ipv
het lage 6% BTW tarief: opbrengst €1 miljard.
Eigen verantwoordelijkheid van de burger ‘zoek
het zelf maar uit’, moet € 3,75 miljard opbrengen.
Hogere prijzen voor het openbaar vervoer,
invoeren tolwegen, minder huursubsidie: half miljard.
Profijtbeginsel in het onderwijs moet een klein
miljard opleveren; beperken toelating tot hoger onderwijs
door hogere collegegelden.
Belachelijke voorstellen?
Nee hoor, zeggen de
topambtenaren:
10 jaar geleden lukte het Kok (PvdA) als minister van Financiën
om 2,8% te bezuinigingen.
Dat moet weer
kunnen.
CDA en PvdA een
Sociaal Gezicht? Hooguit vóór de verkiezingen. Daarna bezuinigen
ze 4% De CEC plannen zijn overgenomen.
·
niets voor cao afhankelijken, die krijgen
koopkrachtverlaging, zeker in
overheidsdienst;
·
uitkeringen worden toch ontkoppeld: komende
4 jaar minder dan 1,5% per jaar
vooruit;
·
belastingverhoging, niks lastenverlaging;
·
beperkingen voor mensen die beroep moeten
doen op de gezondheidszorg;
·
openbaar vervoer glijdt verder af naar het nivo in
een ontwikkelingsland;
·
niets voor jongeren en anderen die kennis willen
opdoen: het onderwijs is kaal
bezuinigd;
·
beleid op sociale woningbouw en de huren wordt aan
projektontwikkeling
overgelaten.
Totale miskenning dat de hulpbronnen van een land allereerst bij
de mensen met hun vaardigheden en talenten liggen.
Ontwikkel die kennis nu eens, in plaats van kortzichtig
mensen als kostenpost te zien.
De politieke uitdaging is om nu anticyclisch te investeren
voor de toekomst.
Die keuze omzeilen, is kiezen
voor het eigen baantje.
|
Voor ondernemers is
een belasting paradijs opgetuigd en liggen ettelijke miljarden
subsidies klaar. Investeringsplicht als tegenprestatie? Daar
durven CDA en PvdA niet aan.
Voortzetting van dit beleid is geen investering in de toekomst
van Nederland.
Maar geeft nog meer ruimte aan egoďstische graaiers.
Wel meer belasting
persen uit de bevolking: € 5 miljard extra belasting voor ‘nieuw
beleid’ van de centrale overheid. Die toenemende belastingdruk
is vanaf 2000 nu juist de oorzaak van de hoge inflatie, dus het
koopkrachtverlies.
(16 veroorzakers inflatie)
Er zijn alternatieven voor
loonmatiging. In plaats van pot verteren kan de overheid de
eigen organisatie doelmatiger inrichten.
integriteit, redelijkheid en billijkheid van bestuur
neemt af
dat is het probleem
roepen om loonmatiging betekent instandhouden van deze
corruptie
politiek
is het maken van keuzes
bezuinigen is politieke lafheid
kiezen voor de staatsboekhouding is kiezen tegen een leefbare
samenleving
|
bestuurlijk
systeem loopt kwalitatief vast. De kosten van de overheid
lopen op, terwijl steeds minder verantwoordelijkheid wordt
genomen:
·
Veel parlementaire drukte en regeringsinspanning
is toenemend media gedreven.
Het gaat te makkelijk om onbenullige
bijzaken, aan hoofdzaken wordt te vaak
achteloos voorbij gegaan. Zelfs volgens de
Raad van State.
·
Halfslachtig beleid dat politieke keuzes vermijdt
en daarom dure externe buro’s inhuurt
om politieke hangijzers uit de weg te gaan.
Tot de belangstelling is overgewaaid.
·
Bij wetgeving wordt makkelijk verwezen naar niet
bestaande Europese regelgeving.
·
De verstikkende burokratie: Nederland is vergeven
van duur betaalde managers, die
als de besten weten hoe anderen het moeten
doen. Zij verdringen elkaar. Maar voor
opleiding, instandhouding en uitvoering van
die taken is steeds minder ruimte.
·
Regelzucht op afgeleide zaken, zonder visie hoe de
verschillende maatschappelijke
processen in elkaar zitten en onderling
afhankelijk zijn.
·
Te weinig achterom kijken wat het resultaat is van
genomen besluiten. Daardoor wordt
nauwelijks beseft dat wat beleid heet,
helaas knoeien is op goed geluk.
·
Zo ziet het politiek verantwoordelijk bestuur
zelden in dat het op hoofdzaken de
gevangene is van het georganiseerd
bedrijfsleven.
belastingdruk:
·
Vanaf 1994 neemt de belastingdruk voor de
bevolking snel toe. Op lokaal en centraal
nivo. Die opbrengst wordt grotendeels
doorgesluisd naar ondernemers. Zoals het
pretpakket Vermeend om voor 87 MNO’s de
vennootschapbelasting te verlagen van
35% naar 7% (kost €1,5 ŕ € 2 mrd per jaar),
wat niets bijdraagt aan de welvaart in
Nederland. Net zo min als de ‘normale’
bevoordeling van ondernemers met miljarden
per jaar. Daarbuiten ontgaat zelfs de
Rekenkamer steeds vaker de doelmatigheid van
uitgaven.
maatschappelijke
verspilling:
·
Direkte kapitaal verspilling door slecht
functionerende overheid:
15 jaar doorgedouwde ontregeling met
privatisering-speeltjes;
systematische verspilling bij uitbesteding
van afgestootte taken, zoals bouwfraude;
geen beleid op bereikbaarheid: wčl dure en
nutteloze prestige projekten zoals
Betuwelijn; tegelijkertijd afbraak van een
matig geďntegreerd openbaar vervoer.
·
Staatsschuld is in acht jaar afgelost tot 52%,
terwijl de EU norm 60% is, wat veel EU
landen niet eens halen. De € 51 mrd aan
meevallers in 2001 en 2002 hadden
gereserveerd moeten worden als buffers voor
AOW, ziekenfonds, WAO en AWBZ.
·
Toenemende scheefgroei in inkomens. Bij
reorganisaties en ontmanteling een mager
sociaal vangnet voor het personeel, maar
gouden handdrukken voor de schuldige
managers.
·
Sociale Zekerheid ten dele ontmanteld, ten dele
onteigend en vervolgens
genationaliseerd. De uitvoering in 10 jaar
organisatorisch niet verbeterd.
·
De gezondheidszorg gaat langzaamaan ten onder in
eenzelfde maalstroom van
deeloplossingen op korte termijn.
·
Landbouwbeleid levert 10 bedrijfssluitingen per
week op. Industrie beleid is helemaal
afwezig, en toch verstrikt geraakt in JSF
investeringen.
·
Kostbare inzet en afgang bij militaire avonturen
buiten de EU.
politieke verloedering:
onder het huidige politiek
bestel en de verwante misstanden
verdiepen de tegenstellingen zich snel
politieke onvrede kan zich onvoorspelbaar uiten
cao afhankelijken en uitkeringsgerechtigden laten zich
niet onbeperkt vernederen
|
april 2003
|