terug naar:
economie en loon, een handleiding of naar
inhoud
bulletin x
de cao ronde 2005
Heel 2003 en 2004
hebben ondernemers en regering aanhoudend een valse propaganda
gevoerd van ‘sombere tijden door slechte economie’.
O,ja, de groei was eruit, zoals
in de hele westerse wereld.
En zeker, de export was even
minder, zoals de hele wereldhandel.
Maar die deuk werd in
2001 opgelopen en niet in 2003 en 2004. Oorzaak was het spatten
van de internet hype, een collectieve verstandsverbijstering bij
topmanagers en speculanten. Na 4 jaren onhoudbare
hoogconjunctuur, die werden doodgezwegen.
Vanaf 2002 was het economisch herstel al te merken, maar dat
werd weer doodgezwegen. Sterker nog: de regering en
ondernemersorganisaties ontkenden het. Om de lonen laag te
houden. Met het najaarsakkoord van 2003 is ze dat gelukt.
(47 sociaal akkoord 2004)
loonsverlaging
propaganda
Ondernemers en regering
zijn daarmee wel in hun eigen kuil gevallen: de bevolking heeft
in 2004 geen vertrouwen meer in de economie. Is onzeker geworden
en geeft zo min mogelijk geld uit. Heeft ook veel minder
koopkracht na 5 jaar inleveren.
Zo wordt de economie de put in geholpen.
(9 waar
komt de goei vandaan)
Aart Jan de Geus en
Laurens Jan Brinkhorst oreren over de noodzaak de arbeidskosten
te verlagen, de arbeidsparticipatie te verhogen, de
arbeidsproduktiviteit op te voeren.
In Nederlands:
jij minder loon, jij langer werken en
jij beter je best doen.
Dit is de demagogie
van slavendrijvers die niet begrijpen dat niet de hoeveelheid,
maar de kwaliteit van het werk doorslaggevend is.
Ondertussen slokken de topinkomens een steeds groter deel van de
arbeidskosten op.
Zo zakt Nederland af tot achtergebleven lagelonenland.
(3
loonachterstand)
arbeidsverhoudingen
De vakbeweging heeft in de zomer 2004 het
loonstop akkoord opgezegd. Gaat nu de confrontatie met de
regering aan rond het voortbestaan van pre-pensioen en vut, zo
moeten wij geloven.
In werkelijkheid gaat het om de strijd over wie in Nederland de
arbeidsverhoudingen bepaalt: òf de regering òf FNV samen met
VNO.
De regering is daarover al
vanaf 2001 de direkte confrontatie aangegaan met de vakbeweging
en met name de FNV.
Maar de centrale FNV
wil haar positie als gesprekspartner van VNO en regering
behouden, zoals dat sinds 1946 gaat binnen de Stichting van de
Arbeid en de Sociaal Economische Raad (SER).
(43
vakbondstientje)
De FNV zoekt voor haar
positie tevergeefs steun bij de VNO werkgevers. Dat deed FNV ook
al toen de regering in 2003 het WAO akkoord van VNO en FNV
afwees. Maar het VNO geeft ook nu niet thuis, want de
ondernemers zijn heel tevreden met de CDA / VVD regering.
politieke
onafhankelijkheid
Dus blijft het FNV niets
anders over dan zich te profileren als politieke faktor. Daarom
is de leiding van de centrale FNV voor het eerst in 13 jaar
bereid de straat op te gaan.
In 1991 deed ze dat ook rond de WAO ingreep, maar zette toen
niet door, omdat de PvdA in het kabinet zat.
In 2004 zit de PvdA niet in de regering. Dus kan de centrale FNV
verder gaan. En doet dat ook, maar
niet voor hoger loon
-want dat zou de gewenste goede
verhouding met de ondernemers verzieken- wèl tegen de regering.
Kijk maar: de centrale FNV aanvaardt nog steeds de door
ondernemers gewenste loonsverlaging, want de door FNV gestelde
looneis van +1,25% voor 2005 kan het koopkrachtverlies van 2,5%
over 2005 nooit kompenseren.
(5
loon & inflatie)
Pre-pensioen en vut zijn onderdeel van de arbeidsvoorwaarden.
Daar wordt massaal voor opgekomen op 2 oktober, dus is
doorgaan voor de hoofdzaak: hoger loon,
binnen handbereik.
Eind
september 2004 duikt de PvdA op in de vakbondsakties tegen de
CDA / VVD regering. Dit insluipen van partijpolitiek is een
gevaar.
Niet alleen voor de vakbeweging, maar voor iedereen die onder
een cao valt. Te vaak is de centrale FNV als verlengstuk
opgetreden van een PvdA regering: de vakbondsleden werden door
de FNV van akties afgehouden, omdat het de regering niet
uitkwam.
Een vakbond moet zich vrij kunnen opstellen als
belangenbehartiger van de leden die onder een cao vallen, zonder
ruggespraak met politieke partijen.
De PvdA
verbindt zich met de uitingen van onvrede uit eigenbelang. Omdat
de onvrede groter blijkt dan gedacht. En alleen om de door de
vakbeweging georganiseerde politieke aktie naar de PvdA te
kanaliseren. Om daarmee uiteindelijk deze regering te vervangen.
Wat dat inhoudelijk gaat betekenen? Vooral geen loonsverhoging,
en verder een beleid dat niet wezenlijk verschilt van deze
regering.
Echt waar, op hoofdlijnen had de PvdA in 2003 nagenoeg dezelfde
loonmatigings- en bezuinigingsplannen als Balkenende-2.
(51
nieuw kabinet)
Te veel
spraakmakers suggereren dat regering en vakbeweging het altijd
eens moeten zijn. Onzin.
Regering en vakbondsleden hebben nu eenmaal verschillende
belangen. Die moet je erkennen, anders kom je nooit tot werkbare
overeenkomsten.
Een referendum over het
prepensioen, zoals sommigen opperen, is slechts een afleiding
van de politieke inzet. Het lost de achterliggende strijd niet
op, want die gaat over wie in dit land de arbeidsverhoudingen
bepaalt.
Een PvdA regering lost ook niets op:
uitgerekend een PvdA regering is die strijd gestart in
negentiger jaren, met eerst het onteigenen en later het
nationaliseren van de werknemersverzekeringen WW en WAO. En
uitgerekend PvdA ‘er Kok heeft als vakbondsleider in 1982 de
loonmatiging aanvaard en heeft later als minister en premier de
uitverkoop van de sociale verworvenheden aangevat. Daarna werd
hij commissaris bij Koninklijke Olie, ING, TPG en KLM.
(36 cao
overheid)
hoe verder?
Het enige perspectief voor werkelijke politieke vooruitgang
is een onafhankelijke vakbeweging, vrij van partijpolitieke
binding.
het gaat erom de vakbeweging te
versterken
èn in slagkracht èn
naar inhoud:
de diskussie
aangaan om nu eindelijk de direkte belangen van de leden te
behartigen,
niet de belangen van ondernemers of
regering:
·
Koopkracht verdedigen met loonsverhoging;
·
Van de hoogconjunctuur
hebben alleen ondernemingswinsten geprofiteerd, de cao
lonen niets. Bij de onvermijdelijk volgende
laagconjunctuur wordt op de cao lonen
gekort. Dat is politiek onaanvaardbaar.
(11
nettowinst in Nederland)
·
FNV Bondgenoten en CNV Bedrijvenbond onderhandelen vóór
december 2004 niet
over welke cao dan ook. De onderhandelingen
voor zelfs enkele grote cao’s zijn dan al
bijna een jaar gesaboteerd door de
werkgevers.
Nederland
verdient beter
Zorg dus dat de cao
onderhandelaars zullen weten dat ze alleen met een fatsoenlijk
resultaat terug kunnen komen.
(34 cao eis & resultaat)
daarvoor de straat opgaan is heel nuttig
oktober 2004
 |