bulletin
XXVIII
eerlijk delen
hoe doe je dat
met samen de
crisis te lijf te gaan ?
Voor bankiers, beleggers en aandeelhouders is de tijd
voorbij dat ze slapende rijk worden.
Zij noemen dat een economische crisis. Onterecht, het is hun
persoonlijke crisis.
Ze hebben gehandeld zonder enig maatschappelijk
verantwoordelijkheidsbesef.
En zijn daarvoor vreemd genoeg nog beloond ook door de regering.
De CDA / PvdA regering nam bij een paar geselecteerde bedrijven
het ondernemersrisico geheel of ten dele over.
(58
krediet chaos)
Geen enkele parlementaire partij heeft
zich daar tegen gekeerd.
De regering haalt het
geld uiteindelijk weg bij loontrekkenden en
uitkeringsgerechtigden.
Degenen die een te laag inkomen hebben om ooit te kunnen
beleggen worden gedwongen het verlies van beleggers en
speculanten te vergoeden.
door marktwerking
?
Regeringspartijen dwepen met marktwerking, als voorwendsel
om te bezuinigen. Ieder kent de voorbeelden:
het openbaar
vervoer is al ontregeld;
thuiszorg verwerd tot concurrentie op arbeidsvoorwaarden en
managementfraude;
op dit moment zijn postbestellers speelbal van winstneming door
goudzoekers.
door
nationaliseren?
Onze regering stelt marktwerking in voor voorzieningen om €
35 miljard aan bezuiniging binnen te halen. Omdat we vorig
jaar werden verplicht voor het viervoudige failliete bedrijven
in de financiële sektor helemaal of gedeeltelijk te
nationaliseren. Terwijl marktwerking betekent dat een bedrijf
hoort om te vallen zodra er te
grote risico’s zijn genomen en de gok verloren wordt.
door wangedrag van
het management ?
Ondernemers in alle sektoren maken misbruik van de
verwarring rond de tijdelijke financiële ontregeling, om de
lonen te drukken. En arbeidsvoorwaarden en pensioenen te
verslechteren. De ondernemersvereniging VNO en hun cao
onderhandelaren coördineren deze kampanje welbewust.
In veel bedrijven
en bij de overheid heeft het management de cao onderhandelingen
maandenlang verziekt om uit te testen hoe ver het personeel zich
onderling tegen elkaar uit laat spelen:
gemeenten, provincies, beton, wegtransport, Flora Holland,
houthandel, VZA, drogistrijen, leger, sierteelt.
pas na
stakingen werd ingebonden bij:
Akzo
Nobel, Sappi, DSM.
De
nullijn en dus koopkrachtverlies werd doorgedrukt bij:
Philips,
waterschappen, Rabobank.
Er werd
botweg loonsverlaging geëist, maar door verzet niet gekregen:
Zalco
17%, Aldel 23%, veel ict bedrijven,
HapagLloyd 5%, Norske Skog 12%.
Er wordt
geweigerd de cao te tekenen:
Bovag
bedrijven, Boskalis, Van Oord.
Er wordt geprobeerd nieuw personeel een slechtere cao op te
dringen:
Smit
berging en Smit Heavy.
Ontduiken van de cao bij:
Connexxion, Qbuzz,
supermarkten, Greencore.
In heel veel bedrijven wordt personeel onder
intimidatie met ontslag rechten ontzegd:
in de bouw,
TNTpost,
schoonmaak, HEMA, Beusmeat, thuiszorg, ECT, DB Schenker,
vleesbedrijven,
40% van de
bedrijven in de metaal, op de Maersk vloot,
en bij Jo Tankers.
In het verlengde misbruikt een toenemend aantal koppelbazen
buitenlandse flexwerkers.
Vergis je niet: er
wordt ook nog een looningreep achter de hand gehouden. Minister
Donner (CDA) staat daar garant voor. Maar, om geen CDA stemmen
te verliezen: eerst komen de gemeenteraadsverkiezingen.
met bezuinigingen
?
De middenpartijen CDA, PvdA, D’66 en VVD staan klaar om alle
maatschappelijke voorzieningen verder uit te kleden. Alweer:
straks, na de gemeenteraadsverkiezingen.
·
AOW
leeftijd naar 67;
·
Knabbelen aan het nabestaanden pensioen;
·
Kortingen op de zorguitkeringen AWBZ, waar iedereen verplicht
premie voor betaalt;
·
Afschaffen basisbeurs voor studenten;
·
Marktwerking in de gezondheidszorg wordt verruimd;
·
Huursubsidie wordt ingeperkt;
·
Uitkeringen WW en WIA worden gekort;
·
Loonstop bij overheidspersoneel; 20% uitvoerende functies
vervalt; vacatures blijven open staan.
wat voor maatschappij
willen we? is het risico van roekeloos beleggen
òf voor de
speculant zelf,
òf voor alle
belastingplichtigen.
Nederland wordt omgebouwd tot een armoedige
bananen republiek met:
·
stelselmatige
verlaging van het voorzieningen nivo
·
achterblijvende
investeringen
·
toenemende
verrijking van een kleine groep opportunisten
·
gebrek aan moed in
het overheidsbeleid om zich tegen ondernemers te
keren
goede
voorzieningen zijn voorwaarde voor een welvarend
Nederland
|
met een
feestpakket voor bedrijven ?
·
Om
banken over te nemen zijn staatsleningen aangegaan. Tegen 1%
rente lenen diezelfde banken geld
bij de ECB om die staatsleningen op te kopen,
waar ze 3½% rente op krijgen.
·
Het
verschil van 2½% is winstgevend voor de banken, maar onnodige
subsidie door de Staat, want de
Staat had natuurlijk ook zelf voor 1% bij de ECB
kunnen lenen;
·
Vastcontract voor uitzendkrachten onder de 27 is uitgesteld tot
na het 4e tijdelijk contract;
·
Investeringen mogen willekeurig in 2 jaar afgeschreven worden;
·
Verliezen mogen achteraf tot 2006 worden weggestreept tegen
winsten.
met afknijpen van
lage inkomens ?
De koopkracht van loonafhankelijken en
uitkeringsgerechtigden wordt na de Tweede Kamer verkiezingen
verder verlaagd met:
·
Verhoging van belasting op de eerste levensbehoeften;
·
Premieverhoging zorgverzekering;
·
Stilzwijgende waardevermindering van de Euro, om de
staatsschulden in Europa te verlagen.
Plannen van CDA en
VVD voor een volgende regering:
·
Belastingverlaging voor hoge inkomens, in te voeren met een
vlaktaks;
·
Afschaffen van het lage BTW tarief: eerste levensbehoeften
worden dan zo’n 10% duurder;
zorg en onderwijs 20% duurder.
Al deze maatregelen treffen bovenal
de laagste inkomens.
eerlijk delen
Een maatschappij waarin voor iedereen recht bestaat op een
menswaardig leven, dat is
niet het doel van
de beslissers in Nederland. Alleen winstgevendheid telt.
Daarom wordt iedereen gedwongen om zolang mogelijk aan het werk
te blijven onder de
voorwaarden zoals
zij die stellen. Zonder enige garantie op koopkracht. Geen
ruimte
voor persoonlijk
welzijn of geluk.
Ondernemers en bestuurders zijn allereerst uit op eigen
voordeel.
Zonder zich vast te
leggen op investeringsverplichtingen.
Maar wel ten koste
van loontrekkenden en uitkeringsgerechtigden.
Nederland wordt zo
een armoede land met steeds lagere lonen.
cao
afhankelijken kunnen dat keren door looneisen te stellen
In het buitenland zijn de vakbonden niet
zo gedwee.
(47 stilzwijgend sociaal akkoord
2010)
Verdeling van de
welvaart en verdeling van de kwaliteit van leven,
daar gaat het om
bij loononderhandelingen.
Een redelijke verdeling komt er nooit vanzelf, daar moeten we
als personeel samen voor
optreden. In de
bond en op het bedrijf.
februari 2010
