beheersing arbeidsmarkt

De ruzie binnen het FNV wordt voorgesteld als een bestuurlijk probleem. Mis, er is een politieke coup gepleegd om de vakbond in te zetten als instrument tot beheersing van de arbeidsmarkt.
Het klopt niet dat er binnen het FNV een heftige discussie liep. De leden wisten van niets. Wisten niet welke machtsstrijd er werd gevoerd over de politieke lijn. Discussie was er alleen tussen een deel van het bestuur en een aantal tegenwerkende bureaucraten in de werkorganisatie.

corporatisme
Lodewijk Asscher werd in september 2025 door de rechter aangesteld als tijdelijk toezichthouder. Zodat FNV onder curatele staat van niet gekozen –tijdelijke?- toezichthouders. Een vrije vakvereniging onder toezicht plaatsen, dat is al een schande. Dat Asscher hieraan blijft vasthouden voor in de toekomst, is de route naar een staatsgeleide vakbond.

 Het plan Asscher is:
      1.   de raad van toezicht wordt het politieke anker, dit toezicht zoekt en draagt de
            bestuursvoorzitter en tezamen de andere bestuursleden voor;
      2.   waar die toezichthouders vandaan komen ligt helemaal open, dat geeft vrije toegang
            voor onze tegenstanders: de ondernemers lobby’s en de overheid;
      3.   het vakbondsbestuur is teruggebracht tot een tijdelijke passant in dienst van
            de toezichthouders;
      4.   de bureaucratie van de werkorganisatie als constante factor wordt de centrale spil
            in de bond;
      5.   discussies over de strategie zijn voorbehouden aan de vakbondsbureaucratie met
            toezichthouders en mogelijk het bestuur;
      6.   de ongedeelde vakbond wordt verzwakt tot aangesloten sectoren;
      7.   leden zijn op afstand gezet, zij kunnen zich uitsluitend laten horen over de aanstelling
            van de toezichthouders;
      8.   de vertegenwoordiging van de leden gaat getrapt over meerdere schijven
            via persoonlijke mandaten, maar gaat niet over de politieke inhoud
            van het vakbondswerk, alleen over personen

Gaan nu toezichthouders en beroepsbestuurders het nu eens professioneel regelen voor de onmondige vakbondsleden? En, is dit niet te bevoogdend?
Daar gaat het helemaal niet om. Dit is geen moderne vakbondsstructuur. Erger nog, met voorgeselecteerde benoemingen wordt moedwillig de vrije vakbond verkwanseld.

Dit plan Asscher grijpt terug op de oude, ingekapselde –corporatistische- structuur van de vakbonden, van 60 jaar geleden. (43-1. staatsvakbond of vrije vakbeweging)
De tijd van de geleide loonpolitiek. Vakbondsleden werden toen door sociaal democratische bestuurders gevangen gehouden binnen politieke akkoorden die al waren gesloten met de bedrijven en overheid. Het CPB stelde een vrije loonruimte vast en de vakbeweging mocht die bevechten in cao onderhandelingen..

Een vrije vakbond kan en mag nooit de uitvoerende gesprekspartner van de heersende macht zijn. Een vrije vakbond is de solidaire vereniging van werkenden juist tegen de overmacht van ondernemers, geldschieters en overheid.

Asscher verlangt voor FNV een vergelijkbare bestuursstructuur als die CNV kent

een vakbond is:
niet de gesprekspartner voor de heersende macht
maar wel:
de tegenmacht van werkenden in solidaire vereniging

staatsvakbond
Asscher tast de ziel van de vakbond aan. Aangestelde, van buiten komende beroepsbestuurders en toezichthouders hebben onvermijdelijk andere belangen en een andere sociale achtergrond dan die van een vakbondsleiding. Want daarvoor moet je gegroeid zijn in het noodzakelijk activistisch politiek optreden tegen de sociaal-economische achterstelling van werkenden. Beroepsbestuurders hebben nooit die ervaring in de praktijk opgedaan. Ook niet dat je daarvoor draagvlak moet opbouwen. Al helemaal niet hoe dat in z’n werk gaat. Maar voor precies die kwaliteiten worden ze ook niet aangezocht

Asscher grijpt terug op de tijd van structureel overleg van de vakbondsleiding met vertegenwoordigers van bedrijven en overheid. Nog vanuit de tijd van de verzuiling pretenderen sociaal democraten in zulk overleg de werkende bevolking te vertegenwoordigen.

Zo ook Asscher in 2025. Hij wil terug naar de achterkamertjes van de SER (Sociaal Economische Raad). Daar werden onderlinge discussies gevoerd en convenanten afgesloten, akkoorden voorbereid. Inmiddels is er al meer dan tien jaar geen werkend akkoord meer afgesloten.
Op het laatst doordat de bedrijven zich er al na een paar dagen toch niet aan hielden. En omdat de toenmalige vakbondsleiding zich vergaloppeerde en werd teruggefloten op ondoordachte pensioenakkoorden. (bulletin XXXIII)

Toch blijft voor sociaal democratische beroepsbestuurders zulk overleg de gedroomde constructie om als persoon mee te mogen doen. Ze laten zich gebruiken om de arbeidsvrede te handhaven en zo mede de arbeidsmarkt te beheersen. Tekenend is dat de PvdA lijsttrekker nog in 2025 meldde te streven naar een nieuw Akkoord van Wassenaar. (13. Akkoord van Wassenaar)

Met van buiten aangestelde beroepsbestuurders wordt de vakbond omgedraaid naar een instrument om de arbeidsmarkt te beheersen. Het gezamenlijk belang van de werkenden ruilen zij in voor beheersing van de loonkosten en arbeidsvoorwaarden in het belang van de bedrijvenlobby’s, beleggers en de overheid. Deze tegenstanders van het vakbondswerk sturen aan op bindende akkoorden voor de vakbonden. Opdat die vakbonden de nog aangesloten leden en verdere achterban in bedwang zullen houden. (24. werkgevers en centraal akkoorden) (47-1. sociaalakkoorden)

Het plan van Asscher is de vakbond uit te leveren aan onze tegenstanders.
Maar wat wil je ook als je een sociaal-democratische ex-minister inhuurt?

Hij kopieert de organisatie van de rijksoverheid.
Net zoals zijn partijgenote Jetta Klijnsma dat 12 jaar geleden al eens deed.

De gewenste samenwerking van de vakbond met bedrijven en overheid maakt de meeste kans bij gelijkgezinde beroepsbestuurders in de vakbond. Want aangestelde beroepsbestuurders hebben maar al te vaak dezelfde opleiding en ook dezelfde bevoorrechte sociale achtergrond als de bestuurders die namens bedrijven, geldschieters en overheid optreden.

gegarandeerd:
van buiten aangestelde bondsbestuurders
          maken er een volgzame vakbond van
          om de arbeidsmarkt te beheersen

Het ledenparlement stemde dit plan van Asscher af. Daarop vroeg Asscher begin november 2025 de rechter om het ledenparlement op te heffen.

vakbondsleden verdwenen
In het herstructureringsplan van Asscher zijn de vakbondsleden verdwenen. Die zijn niet meer nodig. Dus ook geen leden democratie. Het beetje ledenparticipatie is weggevaagd.

In het plan van Asscher wordt de vakbond gebruikt om de werkenden in bedwang te houden. Ondernemers lobby en overheid gaan voortaan -net als vroeger- de ruimte bepalen voor de lonen en arbeidsvoorwaarden.
Vakbonden moeten binnen die toegestane ruimte blijven en hun achterban daar aan houden. Verzet hiertegen is onwenselijk. Daarom: geen ledendemocratie.

Weg met het solidair optreden voor collectieve inzet ter verbetering
voor alle werkenden en uitkeringsgerechtigden.

Weg met strijd voor verhogen van het levenspeil.

Onvrede over verslechtering wordt gereguleerd met grootse demonstraties
zonder vervolg, zoals al eens gebeurde
tegen Bestek ‘81 en de pensioenhervormingen in 2020.
Stoom afblazen en dat was het dan.

Asscher volgt de voorwaarden van de heersende macht. Voortaan geen eisen meer die verder gaan dan bruikbaar voor een cao fabriek. Dus geen strijdbare vakbond meer.

individualisme, weg met solidariteit
Het gezamenlijk solidair optreden voor sociaal-economische vooruitgang van de werkenden vervangt Asscher door individuele belangen behartiging vanuit de werkorganisatie. Inplaats van actief lidmaatschap is het een verzekering voor klanten bij tegenslag in de werksfeer. Zoals een ANWB bij pech onderweg. Hooguit per individueel geval zal de werkorganisatie proberen er nog een klein voordeeltje uit te halen.
Daar moet het bij blijven. Verdergaande inzet mag niet.

In deze opzet zijn leden stoorzenders. Vooral mondige leden doorkruisen de samenwerking in de Stichting van de Arbeid en de SER. Het makkelijkst is daarom leden buiten de besluitvorming te laten. Ze lezen later wel in de krant wat hun lot zal zijn.

plan Asscher is:
de vakbeweging in te kapselen
          de werkenden in bedwang te houden

          1.    Toezicht op het bestuur door mensen van buiten de vereniging is onbestaanbaar
                 in een democratie.
         2.     In een moderne, vri

vóór democratische, vrije vakvereniging
Een echte vereniging heeft leden. Dat geldt ook voor een vakvereniging. In een democratie horen de leden van die vakvereniging daar dan ook de zeggenschap over te hebben.
Een vrije vakbond is een strijdorganisatie voor gezamenlijk, solidair optreden:
          vóór een eerlijker verdeling van de economische opbrengsten;
          vóór menswaardige arbeidsverhoudingen;
          vóór werkenden en vóór uitkeringsgerechtigden;
          tegen vernederende oekazes vanuit bedrijfsmanagement en overheid.

           1.    Toezicht op het bestuur door mensen van buiten de vereniging
                  is onbestaanbaar in een democratie.
          2.     In een moderne, vrije vakbeweging horen de leden zelf de kandidaten
                  voor hun bestuur te zoeken en die daaruit te verkiezen.
          3.     Besluitvorming over de politieke lijn, met bijbehorende bestuursverkiezing hoort
                  thuis op een congres van actieve vakbondsleden.
          4.     De werkorganisatie is als professionele dienstverlener gehouden aan het door
                  vereniging vastgesteld beleid en wordt daarin aangestuurd door het bestuur en
                  de is geen zelfstandig instituut
          5.     Een ongedeelde vakbond, met centrale eisen en gezamenlijk optreden, staat veel
                  sterker dan een federatie van aangesloten sectoren.
                

       meer vaste banen, minder flex
       migratie arbeid gelijk aan cao voorwaarden
       hoger minimumloon op leefbaarder nivo
       behoud koppeling van de AOW
       versterk de bond

           6.   De vertegenwoordiging van de leden moet beter geregeld, in samenspreek
                met de afzonderlijke sectoren
               

conclusie:
een vakbond is en blijft van de leden
dus bepalen de leden het beleid
en kundig personeel ondersteunt de uitvoering

toezicht van buiten is het ombuigen
                      naar een corporatistische staatsvakbond

Corporatisme is de ideologie dat alle mensen in de samenleving economisch gezien hetzelfde gemeenschappelijke doel hebben. Iedereen draagt daarbij aan naar de eigen mogelijkheden.
Binnen die samenleving kunnen er dus geen tegenstrijdige belangen bestaan.
Iedereen werkt harmonieus samen aan datzelfde economische doel.
Zoals verondersteld wordt dat het ook zou gaan bij een mierenvolk.

Alsof er geen verschillen in inkomen, verschillen in vermogen en verschillen in macht bestaan binnen de menselijke samenleving. Deze ideologie ontkent principieel de sociaal-economische belangen tegenstellingen. Vooral het tegengesteld belang dat kapitaalverschaffers hebben met
het belang van de mensen die alleen arbeid en kennis leveren aan het economisch proces.

Kapitaalverschaffers zijn uit op het vermeerderen van hun vermogen.
Mensen die arbeid en kennis leveren willen beloond worden. Beide moeten uit de dezelfde pot
-de opbrengst van de gezamenlijke inspanning- betaald worden.
Altijd is er over de verdeling van die opbrengst in onze samenleving strijd gevoerd.

Met het ontkennen van deze voortdurende strijd -om de verdeling van de economische opbrengst- verschaffen de machthebbers zich de rechtvaardiging dat zij mogen uitmaken hoe er verdeeld
gaat worden.

Laten nu juist kapitaalverschaffers en vermogenden de macht hebben in onze maatschappij.

eigengereide bureaucraten

Er zijn altijd tegenstellingen geweest over hoe het FNV wil optreden en voor wie.
Want het is:
      óf meepraten met de gevestigde macht.
      óf eensgezind opkomen voor de belangen van werkenden,
           uitkeringsgerechtigden en gepensioneerden in Nederland.

hoe staan we er voor in 2025?
Onze maatschappelijk en politieke tegenstanders zijn nog steeds het Verbond van Nederlandse Ondernemingen
VNO en de Algemene Werkgeversvereniging Nederland AWVN. (34. eisen en resultaat)
Zij treden uitsluitend op voor het belang van bedrijven en hun geldschieters. Als zij het over economie hebben, bedoelen zij hun vooruitzicht op het vergroten van de geïnvesteerde vermogens. Daar laten zij ons, de bevolking
voor werken. (61. bestaansminimum) (68. land van lage lonen, uitbuiting arbeidsmigranten)

AWVN is ook een ideologische tegenstander. AWVN voert in haar jaarprogramma’s altijd campagne voor nog
hoger rendement voor de geldschieters. (04-1. productiviteit)

Daarvoor ijvert zij op alle mogelijke manieren de beloning van het personeel te verlagen, tot aan
het bestaansminimum toe. (bulletin LXXIX. doorgeslagen flex)

Zo wil AWVN van het cao loon af, ieder management moet zelf mogen uitmaken wat er voor het loon over blijft.
Iedere verantwoordelijkheid wordt geweigerd voor de werkzekerheid, opleiding, huisvesting
of gezondheid van het personeel. Daar moeten de mensen zelf maar voor zorgen, of de overheid. (64. de kloof)

En waar moet die overheid het geld daarvoor vandaan halen?
Vooral niet van de geldschieters, aandeelhouders en beleggers. Met allerlei trucs en ontduiking
betalen die zo min mogelijk belasting. (63. belasting paradijs)
En eisen nog investeringssubsidie bovendien.

wat gaan we doen?
Het gaat bij de bestuursverkiezing bij het FNV in 2025 helemaal niet om de poppetjes, procedures of onderzoeken. Het gaat om de vakbondsstrategie. (bulletin LXXX bestuursverkiezing)
Bij letterlijk iedere cao vernieuwing moet nu opnieuw gestreden worden voor behoud van koopkracht. Met dit verdedigend optreden kom je nooit vooruit.
Nee, we zijn er in 30 jaar steeds verder mee achterop geraakt.

De keuze is tussen:

ṑf 1
De sociaal democratische lijn van meepraten met de zittende macht, ook al is dat terug naar af.
(40-3. loonmatiging is het verdienmodel)
Want deze politiek veronderstelt dat er een gezamenlijk optrekken door geldschieters en werkenden
zou bestaan.
Een fout. Want VNO en AWVN zullen dat nooit van plan zijn. Daarvoor hebben zij een veel sterkere
onderhandelings- en machtspositie. En onderhouden ze vaste invloed op de besluiten van regering
en door ministeries. (26. misbruik)

De tragiek van de FNV en haar voorgangers sinds de 40er jaren van de vorige eeuw is de
overheersing door sociaal democratische PvdA regenten. Dit betekende het afremmen van alle
politiek-economische acties onder het mom dat alleen overleg en geleidelijkheid tot stapsgewijze sociaal-economische verandering kan en mag leiden.

We zien wat daarvan is terecht gekomen. Niets. Deze halfzachte aanpak heeft geleid tot inkapseling
van de vakbeweging. (43-1. staatsvakbond)
De bedrijven gebruikten de vakbeweging als hoeder van de arbeidsvrede. De bond ging onrust onder het personeel bezweren. ‘Wilde’ akties voor loonsverhoging werden illegaal verklaard.
Tot in de 80er jaren zijn daartoe strijdbare mensen en militanten verwijderd uit de bond en uitgesloten. Al dan niet
met behulp van de BVD.
Hier ligt de oorzaak van de groeiende loonachterstand (30. opbrengst voor arbeid en kapitaal),
achteruitgang in politieke slagkracht en achteruitgang in het ledental van de vakbeweging.

De sociaal democratische aanpak plaatste de vakbeweging in de positie van een konijn, verblind
in de koplampen. Daarmee is de weg geplaveid voor de heersende macht van beleggers, geldschieters
en vermogenden.
Zoals al weer bleek bij bijvoorbeeld de pensioenafspraken in 2019
(48-7. pensioenroof, kat in de zak);
En bij de diverse sociaal akkoorden (47-1. sociaal akkoord 2019 en later)
En nog steeds is de koopkracht verlaging van 2022 niet gecompenseerd. (33. inflatie)

ṑf 2
Opkomen voor een eerlijker verdeling tussen beleggers en werkenden van
        de opbrengst van de Nederlandse economie. (LXXVIII. eerlijk delen)
Een vakbeweging die eensgezind optreedt om onze rechten te verkrijgen,
        een strijdbare organisatie, geen debat club. ( 68-1. uitbuiting arbeidsmigranten)
Een vakbondsleiding die als eenheid en zelfbewust de organisatie
        en ook de leden motiveert (43-2. versterking vakbeweging)
Geen bureaucratisch overheidsmodel van techneuten met gescheiden portefeuilles
        en verantwoordelijkheden, want dat is een versnipperende doodlopende weg.
Een vakbondsleiding met politiek inzicht, en organisatievermogen,
        gericht op verbinding tussen de leden.
Niet voor de eigen glorie, maar voor alle loonafhankelijken, uitkeringsgerechtigden
        en gepensioneerden.

weeffout en onbenul?
Vanaf 2014 zit het FNV opgezadeld met een chaotische, warrige topstructuur. Een bestuur, een ledenparlement
vanuit de diverse sectoren of bedrijfstakken en de lokale vrijwilligersorganisaties. Met daarboven nog eens een niet gekozen Raad van Toezicht en daarnaast, op afstand, de werkorganisatie.

Wat moet zo’n Raad van Toezicht die naar functievereisten en invulling bestaat uit gediplomeerde mensen vanuit het gegoed, geprivilegieerd milieu? Ze komen van buitenaf, zonder enige binding met de strijd voor lotsverbetering voor werkend Nederland. Laat staan het lot van het slechtst betaalde deel van de Nederlandse bevolking dat moet
overleven van dag op dag. (64. kloof)
Waar houden zij toezicht op? In wiens belang?

En dan is er het bezoldigd centraal apparaat op afstand van de leden- en bestuursorganisatie. Eenzelfde model als
bij ministeries. Het bezoldigd apparaat is afgeschermd van de politieke leiding, zodat het bestuur geen vat heeft
op het functioneren of de inzet van medewerkers. Personeelsbeoordeling is uitsluitend aan directie en management.
Deze structuur roept een zelfsturend apparaat op met een institutioneel zelfgenoegzame eigen richting. Zo’n werkorganisatie richt zich bij het aannemen van personeel op mensen die geschoold zijn in een of ander specifieke vakbekwaamheid. Maar niet noodzakelijkerwijs op het onderschrijven van de maatschappelijke rol van de vakbond
als tegenhanger van het kapitaal belang.

De voor Nederlandse arbeidsverhoudingen riante werkafspraken en ontslag bescherming maakten het ook mogelijk dat oude gewoontes en opvattingen -van jaren terug- bleven doorleven binnen de werkorganisatie.
Zoals onverwerkt oud zeer, de opvatting dat een bond zich kan beperken tot individuele hulpverlening, sektarische oprispingen binnen sommige sectoren en personeel zonder enig begrip waarom er in kapitalistisch Nederland een vakbeweging moet zijn.
Daarbij nog de onduidelijke afbakening van verantwoordelijkheden en zeggenschap van de diverse organen door
de weeffout met ingestoken bureaucratische tegenstellingen. Deze cocktail bood vele mogelijkheden tot dwarsrijden en tegenwerking binnen de bond zelf.

politieke afrekening
Opmerkelijk is dat vanuit de werkorganisatie politieke discussies op ledenbijeenkomsten steeds werden vermeden, afgehouden of afgekapt.

Maar binnen een echte vakbondsorganisatie zal het altijd en onvermijdelijk gaan om de te volgen politieke koers tot lotsverbetering, grotere koopkracht en fatsoenlijker arbeidsverhoudingen. Dat is het wezen van de echte
vakbeweging. Dus ook voor het FNV. Voor die politieke strijd gaat het bij interne discussies soms hard aan toe.
En ja, wie niet tegen de hitte in die keuken kan, hoort daar ook niet thuis.

Tragisch genoeg zijn de goede arbeidsvoorwaarden voor personeel binnen de FNV werkorganisatie moedwillig misbruikt om de politieke leiding van het bestuur onderuit te halen. Roddel, valse beschuldigingen,
verdachtmakingen en beschadiging van personen werden gebruikt om de reguliere nieuwe bestuursverkiezing te torpederen. Het werk op het hoofdkantoor en in het bestuur raakten verlamd.

escalatie
In maart 2025 stapte het hele gekozen FNV bestuur op. Een tijdelijk aangesteld interim bestuur werd alweer door de Raad van Toezicht weggestuurd. In mei 2025 riepen FNV Personeel en OR de hulp in van de Ondernemingskamer
bij het gerechtshof van Amsterdam.

Het is doorgestoken kaart wanneer een deel van een maatschappelijke strijdorganisatie -zoals een vakbond- uitgerekend de heersende maatschappijstructuur gebruikt tegen de eigen organisatie.

Dat er binnen de bond felle discussies leven over de te volgen koers van
de bond, is goed. Alleen daarmee komen we verder.

Onvergeeflijk dat als je werkt bij een strijdorganisatie tegen sociaal-
economische onderdrukking, dat je dan uitgerekend de heersende
maatschappijstructuur uitnodigt om hier in te grijpen.

Dan heb je nooit beseft wat de daarvan politiek onafhankelijke rol is van
een vakbeweging binnen onze kapitalistische maatschappijvorm.
Wie dit niet begrijpt, staat aan de verkeerde kant.

In juni 2025 grijpt die Ondernemingskamer daadwerkelijk in. Een interim Raad van Toezicht van sociaal democraten voert nu een herstructurering door, bijgestaan door organisatie deskundigen, externe experts en een tijdelijk bestuur van teruggekomen oud vakbondsbestuurders uit vooral de sociaal democratische hoek. Terug naar vroeger. Terug naar af.
Naar buiten toe wordt gedaan alsof het om een management probleem ging, terwijl het een politieke afrekening is.

Zo mag ook niemand van het oude bondsbestuur terugkomen, dit om de bestaande interne tegenstellingen toe te dekken. Niet de leden, maar de interim toezichthouders zelf zullen de nieuwe FNV voorzitter aanstellen. Naar hun
eigen zeggen is dat in het belang van de maatschappelijk breed gewenste stabiele arbeidsverhoudingen.
Vertaald: geen mobilisatie voor acties ter verbetering van arbeidsvoorwaarden, want de bedrijven wensen een volgzame vakbeweging. Arbeidsvrede door het uitsluiten van politiek strijdbare mensen.

conclusie:

De lachende derden? VNO, AWVN en iedereen die de werkende mensen veracht. Winnaars zijn de beleggers
en geldschieters in het algemeen.
Terug naar de corporatistische vakbondsleiding zoals in de 60er jaren van de vorige eeuw,
dat is het plan van de coup plegers. (43-1 staatsvakbond)

het kan anders
het moet anders
Een echte vakbond is altijd onafhankelijk.
Welke strategie we ook volgen, alleen de leden van de bond maken dat uit.
Zo’n politiek besluit is nooit aan een rechter.

En al helemaal niet aan van buiten de bond aangestuurde bobo’s.
We laten de vakbond niet overnemen door onze tegenstanders bij VNO en AWVN.
Niet weer een Akkoord van Wassenaar. (13. schade Akkoord van Wassenaar)

Gelukkig zijn er nog velen binnen de bond werkzaam die wel de politieke motivatie
en het inzicht hebben dat een collectieve strijdorganisatie van en voor de werkende
mensen altijd noodzakelijk zal zijn in een kapitalistische wereld.

verdedig je vakbond tegen inmenging